Skip to content

Kliniczny wynik niedomykalności zastawki dwudzielnej spowodowany ulotką z biofilmem czesc 4

2 miesiące ago

514 words

Jednoczesne pomostowanie aortalno-wieńcowe wykonano u 29 pacjentów. Śmiertelność operacyjna wynosiła 4% (6 zgonów wśród 143 pacjentów) ogółem i 2% (3 spośród 121) w przypadku pacjentów operowanych w naszej placówce. Skumulowane prawdopodobieństwo operacji zastawki mitralnej oraz połączonego punktu końcowego zgonu lub operacji przedstawiono na rycinie 4.
Wpływ objawów na wynik
Obecność objawów była głównym czynnikiem prognostycznym przeżycia (tabela 2 i ryc. 2), ale nie było różnicy w przeżyciu między pacjentami z klasy III wg NYHA a pacjentami z klasy IV (P = 0,28) lub pomiędzy pacjentami z klasy I klasa II (P = 0,26).
Spośród 66 pacjentów w III lub IV klasie NYHA na linii podstawowej, 49 (74 procent) ostatecznie przeszło operację. Pozostałych 17 pacjentów nadal leczono medycznie z powodu wysokiego szacunkowego ryzyka związanego z zabiegiem chirurgicznym (u 6 pacjentów) lub poprawy funkcjonalnej po leczeniu (w 11). Pomimo częstej poprawy funkcjonalnej, wynik dla tych pacjentów był słaby (roczna śmiertelność, 34 procent) i gorszy niż wynik dla pacjentów w klasie I lub II (współczynnik ryzyka, 8,23, przedział ufności 95 procent, 4,22 do 16,05; 0,001).
Niemniej jednak pacjenci w klasie I lub II wg NYHA mieli zauważalną roczną śmiertelność (4,1 procent). Z 27 zgonów, które miały miejsce podczas leczenia, 19 (70 procent) pochodziło z przyczyn sercowych, z których 7 nie było poprzedzonych objawami klasy III lub IV. Żadna grupa nie była pozbawiona ryzyka, z 10-letnim czasem przeżycia wynoszącym 69 . 10% wśród 92 pacjentów w klasie I z frakcją wyrzutową wyższą niż 60% i 78 . 6% wśród 100 pacjentów w klasie I lub II z chorobą współistniejącą. wskaźnik 0. Zachorowalność była wysoka zarówno w grupie I, jak i w II klasie, ale prawdopodobieństwo niewydolności serca i operacji było większe u pacjentów z klasy II (tab. 2).
Wpływ operacji na przeżycie
Wśród pacjentów, którzy przeszli operację, przeżycie w wieku 5 i 10 lat wynosiło odpowiednio 79 . 3 i 66 . 4% (odpowiednio 97 i 100% oczekiwanego przeżycia, P = 0,68). Tak więc, gdy rozważano wpływ operacji na przeżycie, nie zaobserwowano nadmiernej śmiertelności.
W wieloczynnikowej analizie proporcjonalnych zagrożeń, która obejmowała istotne predyktory przeżycia linii bazowej, operacja przeprowadzona w dowolnym czasie (zmienna zależna od czasu) niezależnie i korzystnie wpływała na przeżycie (skorygowany współczynnik ryzyka, 0,29; przedział ufności 95%, od 0,15 do 0,56) (Tabela 3). Efekt ten utrzymywał się nawet wtedy, gdy wskaźnik współwystępstwa został uwzględniony w modelu (tabela 3).
Wpływ wzorców referencyjnych na wyniki
Geograficzne pochodzenie skierowania (<120 mil [193 km] z Rochester, Min. Lub> 120 mil) nie miało wpływu na wynik analizy wieloczynnikowej (P> 0,20). Współczynnik współchorobowości w momencie rozpoznania (tabela 1) był niski, co wskazuje, że na wybór leczenia chirurgicznego nad zabiegiem miał wpływ stan serca pacjentów, a nie współistniejące warunki. Uwzględnienie współwystępowania w modelach wielowymiarowych proporcjonalnych zagrożeń nie zmieniło prognoz wyników dla linii podstawowej.
Spośród 157 pacjentów, którzy nie zostali natychmiast skierowani na operację (tj. W ciągu 3 miesięcy po rozpoznaniu), 10-letnie skumulowane przypadki operacji i zabiegu chirurgicznego lub zgonu wyniosły odpowiednio 73 . 6 i 85 . 4%; stawki te są podobne do stawek dla całej populacji objętej badaniem
[patrz też: ambroksol, amiodaron, chloramfenikol ]
[więcej w: kuzynka brzozy, telico żywiec, ciesielczyk suchy las ]

0 thoughts on “Kliniczny wynik niedomykalności zastawki dwudzielnej spowodowany ulotką z biofilmem czesc 4”