Skip to content

Mutacje w genie ciężkiego łańcucha Mu u pacjentów z agammaglobulinemią ad 5

4 tygodnie ago

507 words

Podstawienia par zasad u pacjentów są oznaczone gwiazdkami. Aby zbadać mutacje w genie regionu stałego mu w rodzinie A, startery PCR, które flankują każdy ekson, zaprojektowano do użycia w analizie SSCP (tabela 1). Zidentyfikowano genomowy DNA od chorej dziewczynki z rodziny A oraz od pacjentów, u których przypuszczano, że mają agammaglobulinemię sprzężoną z chromosomem X, ale u których nie zidentyfikowano mutacji w Btk. Analiza eksonu 4, eksonu kodującego domenę CH4, wykazała utratę normalnych prążków i przyrost różnych nieprawidłowych prążków w DNA od Patient2 i od chłopca z domniemaną agammaglobulinemią sprzężoną z X bez mutacji w Btk (Pacjent 7) (Rysunek 3). Utrata normalnych pasm sugerowała, że zmiany u obu pacjentów były homozygotyczne lub hemizygotyczne. Ta sama para primerów, para 4c, została użyta do zbadania DNA od 100 niespokrewnionych osób (200 chromosomów) i nie wykazała wzorca obserwowanego u żadnego z pacjentów. Wszystkie trzy chore dzieci z rodziny A miały taki sam nieprawidłowy wzorzec, a każdy członek rodziny, który odziedziczył haplotyp B (Figura 1) w locus przełącznika mu był heterozygotyczny pod względem normalnego i nieprawidłowego wzoru SSCP.
Figura 4. Figura 4. Schemat ciężkiego łańcucha genu Mu pokazującego cztery egzony domen Cn o stałym regionie i dwóch egzonów domeny błonowej. Alternatywne miejsce splicingowe, oznaczone linią przerywaną na końcu eksonu 4, pozwala na łączenie domen stałych C. (stałych bloków) z egzonami membranowymi (szare bloki). Jeżeli to miejsce splicingu nie jest stosowane, wytwarzany jest transkrypt formy sekrecyjnej ciężkiego łańcucha mu, który obejmuje sekwencyjny koniec karboksy-końcowy (obszar zakreskowany). Pokazano miejsca występowania mutacji u pacjentów 2 i 7.
DNA od obu pacjentów ze zmienionymi wzorcami prążków w eksonie 4 zostało zamplifikowane przez PCR, sklonowane i zsekwencjonowane. Substytucja pojedynczej pary zasad, przejście G-to-A w nukleotyd 1831 (zgodnie z systemem numerowania Friedlandera i wsp.32), znaleziono w DNA chorej dziewczynki. Ta zmiana, która niszczy miejsce restrykcyjne MspI, została potwierdzona w DNA pacjentów 2, 3 i 4 poprzez trawienie zamplifikowanego DNA tym enzymem. Ta wymiana w pojedynczej parze znajduje się w pozycji -1 alternatywnego miejsca składania donorowego, które jest wykorzystywane do wytwarzania błony zamiast transkryptu mu wydzielniczego (Figura 4). Oczekuje się, że mutacja w tym krytycznym miejscu będzie miała trzy skutki. Po pierwsze, zmiana ta spowodowałaby zamianę seryny na glicynę w wydzielanej postaci łańcucha mu. Po drugie, w postaci błonowej łańcucha mu, dodatnio naładowana lizyna będzie zastąpiona ujemnie naładowanym kwasem glutaminowym typu dzikiego. Na koniec, ponieważ alternatywne miejsce składania donorowego ma słabą homologię do konsensusowej sekwencji donorowo-donorowej (wynik Shapiro-Senapathy, 71,5), 33 strata konsensusu G w pozycji -1 mogłaby znacznie zmniejszyć skuteczny splicing przy w tym miejscu, co prowadzi do braku formy błonowej ciężkiego łańcucha mu.
DNA z Pacjenta 7 wykazało przejście T-to-G przy nukleotydzie 1768 (Figura 4); ta zmiana, która tworzy miejsce restrykcyjne MspI, została potwierdzona przez trawienie DNA amplifikowanego przez PCR tym enzymem
[więcej w: suprasorb, Mimośród, alemtuzumab ]
[przypisy: kuzynka brzozy, kwercetyna występowanie, laktoglobulina ]