Skip to content

Mutacje w genie ciężkiego łańcucha Mu u pacjentów z agammaglobulinemią ad 6

3 tygodnie ago

513 words

Ta zmiana nukleotydów powoduje zastąpienie glicyny cysteiną typu dzikiego w kodonie 536 w karboksy-końcowej domenie immunoglobuliny łańcucha mu.34 Cysteina w tym miejscu to cysteina 3 związana z wewnątrzcząsteczkowym mostkiem dwusiarczkowym, który jest charakterystyczny. ze wszystkich domen immunoglobulinowych.35 Oczekiwano, że ta mutacja spowoduje niestabilną formę zarówno błonowego, jak i wydzielonego łańcucha mu.36 Aby ustalić, czy Pacjent 7 był homozygotyczny lub hemizygotyczny pod względem tej mutacji, jego genomowy DNA trawiono SacI i badano na południu. analiza blotowa z sondą dla genu regionu stałego mu. Wykryto pojedynczy fragment o oczekiwanej wielkości; jednak intensywność sygnału wynosiła 50 procent sygnału kontrolnego, co sugeruje delecję genu łańcucha mu na jednym chromosomie. Dalsze badania z użyciem sondy VH6 i sondy dla genów regionu stałego gamma również wykazały 50-procentowy spadek intensywności sygnału, co wskazuje, że delecja była większa niż 260 kb. Kariotyp był normalny. Badania funkcjonalne
Aby określić fizjologiczne konsekwencje mutacji w genie łańcucha mu, porównaliśmy fenotyp limfocytów krwi obwodowej z Pacjentów 2, 3, 4 i 7 z fenotypem od pacjentów ze znanymi mutacjami w Btk. Liczba komórek B CD19 +, określona metodą cytometrii przepływowej, była znacznie zmniejszona u pacjentów z mutacjami w Btk; jednak 38 z 44 pacjentów miało wykrywalne limfocyty B (między 0,01 a 1,0 procent limfocytów krwi obwodowej5). Natomiast żaden z pacjentów z mutacjami w genie łańcucha mu nie miał wykrywalnych limfocytów B (mniej niż 0,01 procent limfocytów krwi obwodowej).
Figura 5. Figura 5. Ocena komórek CD19 + z szpiku kostnego pacjenta 7 do ekspresji terminalnej transferazy dezoksyrybukleotydowej (TdT) i Mu ciężkiego łańcucha. Izometryczny wykres konturu pokazuje, że pacjent 7 miał normalne wartości procentowe komórek pro-B, które wyrażały TdT. Jednakże nastąpił wyraźny spadek w kolejnych etapach różnicowania komórek B: wczesne komórki pre-B, które są TdT + i IgM +, oraz późne komórki pre-B, które są TdT- i IgM +.
Szpik kostny otrzymano od Pacjenta 7 w celu określenia punktu w różnicowaniu komórek B, w którym zablokowano dojrzewanie. Wyniki pokazały, że pacjent miał normalną zawartość procentową najwcześniejszych prekursorów, komórek pro-B, które eksprymują CD19 i CD34 na powierzchni komórki i końcową transferazę dezoksynukleotydylową w jądrze. Jednakże nastąpił wyraźny spadek liczby komórek w następnym etapie różnicowania komórek B, stadium, w którym ciężki łańcuch mu jest najpierw wyrażany w cytoplazmie (Figura 5). Występowała niewielka liczba komórek IgM-dodatnich, ale barwienie IgM było słabe (średnia intensywność fluorescencji dla IgM wynosiła 34,65 dla Pacjenta 7, w porównaniu z 120,35 w kontroli), co było zgodne z hipotezą, że aminokwas podstawienie w ciężkim łańcuchu mu w Pacjentu 7 dało w wyniku niestabilne białko.
Dyskusja
Wiele białek jest wymaganych do złożenia i ekspresji cząsteczki immunoglobuliny; jednak sam gen łańcucha ciężkiego mu znajduje się w centrum tego procesu. Nasze badania pokazują, że kilka różnych typów mutacji w tym genie jest przyczyną głębokiego niedoboru odporności u ludzi
[patrz też: Choroba Perthesa, amiodaron, diltiazem ]
[hasła pokrewne: ekowod namysłów, paulina jodestol, luxkon konin ]

0 thoughts on “Mutacje w genie ciężkiego łańcucha Mu u pacjentów z agammaglobulinemią ad 6”