Skip to content

Mutacje w genie ciężkiego łańcucha Mu u pacjentów z agammaglobulinemią ad 7

3 tygodnie ago

525 words

Homologiczna rekombinacja została użyta do wybicia genów regionu J lub eksonów błony genu łańcucha mu w mysich modelach niedoboru odporności. 37-39 W przeciwieństwie do zmian w Btk, które skutkują łagodną nieprawidłowością komórek B u myszy, 40-42, ale o wiele bardziej poważnym defekcie u ludzi, 4,5 fenotyp komórek B myszy, które mają mutacje w genie regionu stałego mu, jest identyczny jak u pacjentów z mutacjami w tym genie. W obu przypadkach występuje całkowity brak wytwarzania komórek B i głęboka hipogammaglobulinemia. Heterozygotyczne delecje genu łańcucha ciężkiego mu opisano u dwóch pacjentów ze złożonymi rearanżacjami chromosomowymi z udziałem chromosomu 14.28. Pacjenci ci mieli wiele defektów morfologicznych, ale nie wykazywali niedoboru odporności. Należy zauważyć, że heterozygotyczni rodzice, rodzeństwo oraz ciotki i wujowie uwzględnione w naszym badaniu również nie cierpieli na niedobór odporności. Delecje genu łańcucha ciężkiego gamma, alfa lub epsilon lub kombinacji tych genów zostały opisane przez kilka grup. 43 Osoby z tymi delecjami mają braki podklasy, ale zwykle mają minimalne lub żadne oznaki niedoboru odporności.
Dwie rodziny w tym badaniu reprezentują jedyne rodziny, które zanalizowaliśmy, w których zarówno mężczyźni, jak i kobiety nie mają komórek B. Chociaż zidentyfikowaliśmy mutacje w genie łańcucha ciężkiego mu lub Btk u 79 niespokrewnionych osób, o których mowa w analizie genetycznej, zbadaliśmy także dodatkowych 4 pacjentów z chorobą sporadyczną, którzy nie mieli mutacji w żadnym z genów. Sugeruje to, że niedobór odporności u tych pacjentów wynika z połączenia czynników genetycznych i środowiskowych lub że mogą występować dodatkowe formy autosomalnej choroby recesywnej, powodujące brak komórek B.
Identyfikacja genów powodujących niedobory odporności ma zarówno implikacje kliniczne, jak i biologiczne. W miarę, jak stają się dostępne ulepszone terapie dla niedoborów odporności, może być bardzo ważne poznanie dokładnej natury defektu genetycznego. Specyficzne mutacje zapewniają również wskazówki dotyczące prawidłowego rozwoju linii komórek B. Odkrycia u naszych pacjentów potwierdzają hipotezę, że ekspresja powierzchniowego łańcucha mu jest niezbędna do progresji różnicowania komórek B poza etap przed komórkami B.
Finansowanie i ujawnianie informacji
Częściowo wspierane przez National Institutes of Health (AI25129, CA58297, PO1 CA20180 i P30 CA21765) oraz Duke University (CRU-MOI-RR-30) i przez amerykańskie libańskie stowarzyszone organizacje charytatywne oraz Federal Executive Chair of Excellence .
Jesteśmy wdzięczni rodzinom za ich gotowość do udziału w tych badaniach, Jasonowi E. Farrarowi za doskonałą pomoc techniczną, oraz Janice Mann za pomoc w przygotowaniu manuskryptu.
Author Affiliations
Z Departamentów Immunologii (LY, YM, JR, MEC), Hematologii / Onkologii (EC-S., DC) i Virology (GRK), St. Jude Children s Research Hospital, Memphis, Tenn .; Departament Pediatrii, Duke University School of Medicine, Durham, NC (RHB); Wydział Pediatrii, Uniwersytet w Mainz, Mainz, Niemcy (HT); Departament Pediatrii, Northwestern University Medical School, Chicago (LMP); i Departament Pediatrii, University of Tennessee, Memphis (LY, DC, MEC).
Prośby o przedruk do Dr. Conleya z St. Jude Children s Research Hospital, 332 North Lauderdale, Memphis, TN 38105.
[patrz też: citalopram, diklofenak, suprasorb ]
[hasła pokrewne: mastif tybetański hodowla, jeżyna bezkolcowa choroby, kalprotektyna w kale ]

0 thoughts on “Mutacje w genie ciężkiego łańcucha Mu u pacjentów z agammaglobulinemią ad 7”